Każdy marzy o tym, by jego otoczenie było piękne i schludne, by dawało spokój, wytchnienie, odpoczynek. Właśnie takim miejscem powinien być ogród. Zadbany i wypielęgnowany pozwoli cieszyć się jego urokami. Ogrody praktycznie od zawsze towarzyszyły człowiekowi. Już w starożytności królowie organizowali wokół swoich pałaców miejsca przeznaczone na uprawę roślin. Dziś jest to również ważny element otoczenia.
Ogrody zawsze dostosowywane były do epoki, w której je zakładano. By były trwałe i piękne dobierano sadzoną w nich roślinność do warunków klimatycznych i glebowych. Dlatego przez lata wykształciły się różne style i różne rodzaje ogrodów. Wśród stylów ogrodowych najpopularniejsze są:
- ogrody japońskie;
- ogrody angielskie;
- ogrody francuskie.
Ogrody japońskie są bardzo naturalistyczne. Są tak projektowane, by jak najbardziej upodobnić się do naturalnej, dzikiej przyrody. Pielęgnacja ogrodu japońskiego polega na tym, by tylko wspomagać naturę, a nie ją zagłuszać. Ogrody japońskie mają prostą formę. Harmonizują z otoceniem. Są eleganckie i nienarzucające się. Wśród ogrodów w stylu japońskim wyróżnić możemy ogrody karesnsui, czyli zbudowane z piasku, żwiru i kamieni oraz tsukiyama, czyli ogrody z kamieniami i stawami. Każda część ogrodu w stylu japońskim ma swoje symboliczne znaczenie. Kamienie oznaczają stałość, woda oznacza życie. Wśród roślin umieszczanych w takich ogrodach przeważają rośliny zielone, niekwitnące. Te, które mają kwiaty stosowane są jako pojedyncze akcenty, które mają uwypuklić różne odcienie zastosowanej zieleni.
Ogrody angielskie mają za zadanie podkreślić naturalny krajobraz, wśród którego są tworzone. Ten styl w projektowaniu ogrodów wykształcił się w XVIII wieku i był niejako protestem wobec sztucznych ogrodów w stylu barokowym. Angielskie ogrody miały przypominać przeszłość, być nastojowe, romantyczne, sentymentalne. Ogrody angielskie nie były grodzone w żaden sztuczny sposób. Naturalną barierę spełniały żywopłoty lub strumienie. By jeszcze bardziej podkreślić połączenie ogrodów angielskich z przeszłością budowano sztuczne ruiny lub stylizowane na antyczne ruiny.
Ogrody francuskie biorąc pod uwagę chronologię powstawania były wcześniejsze niż ogrody angielskie. Ten pełen sztuczności styl bardzo szybko podbił serca europejczyków. Ogrody francuskie powstawały wg ściśle określonego planu. Równe, symetryczne, dokładnie przycięte. W ogrodach w stylu francuskim nie było miejsca na nieokiełznaną naturę. Drzewa i krzewy przycinano w kształt kuli, stożka, prostopadłościanu. Wśród tak wypielęgnowanej zieleni stawiano ławki, altany i rzeźby. Często usypywane były małe, eleganckie pagórki lub kopczyki. Oczywiście również zgodnie z zasadami symetrii.
Wśród rodzajów ogrodów najczęściej spotykane są:
- ogrody skalne;
- ogrody różane;
- ogrody dendrologiczne.
Ogród sklany to inaczej alpinarium lub skalniak. Skalniaki mają na celu podkreślenie naturalnych form terenu w ogrodzie. Ogrody skalne budowane są głównie z kamieni - otoczaków. Czasem stosowane są inne rodzaje kamienia (granit, piaskowiec, bazalt). Rodzaj kamienia dobiera się nie tylko ze względów estetycznych, ale także biorąc pod uwagę rośliny, jakie planujemy posadzić. Najczęściej na skalniakach sadzone są: dzwonek karpacki, płomyk kanadyjski, wrzos pospolity, rojnik, goździk alpejski.
Inną nazwą ogrodu różanego jest rozarium. Rozaria są jednymi z piękniejszych ogrodów. Już w średniowieczu zakładano tego typu ogrody. Pielęgnacja róż jest trudna, ale efekt końcowy jest jednak niesamowity. Mnogość barw i zapachów jest w rozariach urzekająca. Dlatego nie stosuje się w ogrodach różanych żadnych wyspecjalizowanych form nasadzeń i pozostaje się raczej przy tradycyjnych formach geometrycznych.
Ogród dendrologiczny często określany jest jako arboretum. W tego typu ogrodzie wyeksponowana zostaje uroda drzew i krzewów. Często ogrodem dendrologicznym staje się wyodrębniony fragment lasu, na którego terenie pojawiają się niezwykłe gatunki dzrew i krzewów. Teren taki pozostaje pod ochroną. Ogrody dendrologiczne pełnią funkcję ozdobną, edukacyjną i handlową. Obok ogrodów dendrologicznych mieszczą się szkółki, które oferują młode drzewka i krzewy.
